Ogenblikjes

Knipoogjes eindejaarswedstrijd 7

2009-06-11T08:39:47+02:00

En we eindigen terug in 't Veld van Ardooie op een prachtige winterse vrijdagnamiddag.

Mijn excuses voor de slechte kwaliteit van de jpg's, maar ik heb eens een ander programma gebruikt om de foto's te verkleinen en het zal de laatste keer zijn.

Knipoogjes eindejaarswedstrijd 6

2009-06-10T07:58:09+02:00

Schoolfeest in Lenteland te Roeselare.

Knipoogjes eindejaarswedstrijd 5

2009-06-09T17:15:14+02:00

Mers-les-Bains in het Noorden van Frankrijk, een prachtig stadje nabij le Tréport.

Knipoogjes eindejaarswedstrijd 4

2009-06-07T10:24:08+02:00

Hoe sterk is de eenzame fietser...

Een beeld van Cayeux sur Mer in 't Noorden van Frankrijk.

Knipoogjes eindejaarswedstrijd 3

2009-06-06T09:20:23+02:00

In Ieper was er dit jaar heel vroeg op het jaar een straatfestival als promotie voor... het straatfestival. Echt de moeite waard, want je kreeg het ene optreden na het andere te zien.

Ik kon jammer genoeg zelf niet aanwezig zijn op de wedstrijd van Knipoogje gisterenavond. 'k Ben benieuwd hoe het is afgelopen.

Knipoogjes eindejaarswedstrijd 2

2009-06-05T13:23:13+02:00

Deze foto werd genomen in 't Veld van Ardooie.

Knipoogjes eindejaarswedstrijd 1

2009-06-04T08:44:53+02:00

In mijn fotoclub Knipoogje, sluiten wij ons werkjaar altijd af met een fotowedstrijd. Elk lid mag dan zeven foto's insturen, die nog nooit geprojecteerd werden tijdens de club. Vanaf vandaag presenteer ik mijn zeven.

Charleroi 6

2009-05-01T17:09:52+02:00

Overal in Charleroi staan er beelden van striphelden. Maar ik ben geen zo'n striplezer, ik weet dus niet weet dit zijn. Ik dacht figuren van Peyo, maar weet het niet zeker.

Charleroi 5

2009-04-30T18:32:56+02:00

Ik post vandaag verder met mijn foto's van Charleroi.

Hier zie je een tot museum omgebouwde fabriek. In het BPS 22 bezochten we een prachtige tentoonstelling, maar ik ben de naam van de kunstenaar vergeten.

Lissabon reisverslag Slot

2009-04-18T12:26:32+02:00

Om af te ronden nog wat + en -punten op een rijtje:

+Met Engels kan je jouw goed behelpen in Lissabon
+Aangename temperatuur in de lente
+uitgebreid openbaar vervoer, waarvan de antieke trams een attractie zijn op zich
+De Lisboa Card is heel gemakkelijk, maar er bestaat een gelijkaardige kaart voor het openbaar vervoer dat merkelijk goedkoper zou zijn, zelfs als je de musea betaalt.
+Goedkoop eten en overal betaalbare tarieven
+Heel veel eetgelegenheden
+Heel veel gezellig wijken
+vriendelijke mensen
+De luchthaven ligt dichtbij de stad

-Sommige wijken zijn echt verwaarloosd
-Veel vuil langs de weg op sommige plaatsen
-Er is veel armoede zichtbaar: veel bedelaars
-Zeer vermoeiende stad om te verkennen: veel stijgen en dalen
-In Lissabon zie je veel water, maar je geraakt er niet echt bij. Daarvoor moet je naar de voorsteden.

Lissabon reisverslag 30

2009-04-17T15:30:06+02:00

Tegen drie uur waren we terug op ons plein van Figueira. Na onze aangename verfrissing van dinsdag, besloten we om hier rustig onze citytrip af te sluiten met een twee halve liter bier. Mijn big one aan de kelner resulteerde in twee potten van elk een liter. We hadden nog welgeteld 35 minuten om die ons meester te maken. Gelukkig was het alcoholpercentage niet zo hoog als bij ons, anders had het er niet goed uit gezien voor ons. Voordat we op het vliegtuid zaten, hebben we wel nog een paar keer het toilet bezocht. Ons vliegtuig steeg op om 18u35 plaatstelijke tijd. Rond 22u10 zetten we terug wiel aan grond in Zaventem. Met het busje werden we naar het Carhotel gebracht waar we voor € 51 de sleutels van onze auto terug kregen. Een prachtige citytrip zat erop.

Lissabon reisverslag 29

2009-04-16T13:05:05+02:00

Over de middag kregen we van Vasco da Gama, een grote overdekt supermarkt een hamburger in de Mc Donalds. Daarna trokken we nog naar het Panteão National waar we met onze Lisbao Card ook gratis binnen mochten. Dit barokke gebouw was vroeger een kerk. Het pantheon is een eerbetoon aan vele overleden Portugese grootheden. Ze zijn er niet altijd begraven, maar ze kregen er wel een monument. Deze gewezen kerk staat in het Guinness book of Records omdat er aan geen enkele andere kerk langer werd gebouwd dan deze. Gestart in de 17e eeuw, werd de koepel pas afgewerkt in 1966. Zo leert een mens ook nog eens iets.

Lissabon reisverslag 28

2009-04-13T11:21:19+02:00

Het is ook heerlijk wandelen langs de Taag met zicht op de vele moderne creaties.

Lissabon reisverslag 27

2009-04-12T12:49:58+02:00

De topattractie van de expo is het Oceanario in het Parque das Nações. Volgens de Portugezen is hier het grootste aquarium ter wereld te zien, andere objectievere bronnen hebben het over het tweede grootste aquarium. Maar als bezoeker is het bassin van 7 meter hoog inderdaad impressionerend en meer dan een bezoek waard. Hierin zwemmen haaien, reusachtige manta’s, pijlstaartroggen, tonijn en een heleboel andere vissen. Dé ster is een gigantische maanvis met de naam Suzanna. Het is een vreemd, plat beest en heeft de mond altijd open. Zo lijkt ze door het enorme bassin te zweven. Naast het grote aquarium waar je constant rondwandelt, is nog heel wat meer te beleven: otters, pinquins, tientallen kleinere aquaria. We hebben er ons geen minuut verveeld.

Lissabon reisverslag 26

2009-04-11T12:05:49+02:00

Nu we terug thuis zijn van weggeweest, kan ik verder posten over Lissabon.

Vrijdag 27 februari 2009

Onze laatste dag wilden we afronden in het moderne gedeelte van Lissabon. In 1998 ging de wereldtentoonstelling door in Lissabon. De expo werd opgebouwd in het noordoosten van Lissabon niet zo ver van de luchthaven. De metro ernaar toe levert pareltjes van metrostations op. De metro van Lissabon behoort tot de modernste van Europa. Dit was hier zeker goed zichtbaar. Vreemd is wel dat er geen metroverbinding is tussen de luchthaven en Lissabon, maar naar 't schijnt is men daar mee bezig.

Lissabon reisverslag 25

2009-04-04T09:26:36+02:00

's Avonds pikten we een fadorestaurantje mee in de Rua de São Miguel. Het etablissement was heel gezellig en we aten er een steak van het huis, terwijl we luisterden naar de fadogezangen van verschillende medewerkers van het hotel, begeleid door een Portugese en een Spaanse gitaar. Het kostenplaatje was met zijn € 65 wat duurder dan de vorige avond, maar voor de sfeer mag ook wel wat betaald worden. Een mooie, maar vermoeiende dag zat erop.

De foto hierboven is een scan van een reclameblaadje dat we in het restaurant kregen.

Lissabon reisverslag 24

2009-04-03T12:56:42+02:00

Tegen 18 uur waren we terug in Lissabon. De neogotische Santa Justa-lift, ook wel Elevador do Carmo genoemd, was ook een attractie die we zonder bijbetalen met onze Lisboa Card konden bezoeken. We dachten dat de lift je gewoon naar boven bracht om te genieten van een panorma, maar bleek dat ze de Santa Justa-straat met het hogergelegen Carmoplein verbindt. De lift werd rond 1900 gebouwd door Raoul Mesnier du Ponsard. Op het Carmoplein kan je de Carmokerk bezoeken, hopelijk niet bij regenweer, want het dak is sedert de aardbeving van 1755 verdwenen. Dat bezorgt je een vreemde gewaarwording bij het bezoek van dit monument.

Lissabon reisverslag 23

2009-04-02T07:38:58+02:00

De afstand tussen het Palácio Nacional de Pena en het oud Moors kasteel van Mouros was gelukkig slechts vijf minuten. Van het kasteel zelf is weinig intact maar de slotmuren zijn opnieuw een ware beproeving voor de kuiten. De beloning is wel de moeite, want vanuit de hoektorens, had je steeds een prachtig zicht op de omgeving. Aan de ingang hadden we een bordje opgemerkt dat blijkbaar een wandelpad was naar het centrum van Sintra. Bij navraag aan de ticketbalie bleek deze wandelweg slechts 20 minuten kort te zijn. Jammer dat we dit pad niet gezien hebben bij aanvang. Het stijgingspercentage zorgde ervoor dat je jouw scheenbenen goed voelde vooraan in de onderbenen, maar omlaag is toch altijd makkelijker dan omgekeerd. In Sintra nuttigden we nog een lekker broodje kaas met hesp in een gezellig bakkerijtje.

Lissabon reisverslag 22

2009-04-01T08:01:27+02:00

Het Palácio Nacional de Pena lag heel wat hoger gelegen. Als volleerde stappers vatten we de tocht te voet aan via de weg, omdat we enkel daar borden hadden gezien naar onze bestemming. De weg slingerde langs de bergflank doorheen bossen. Omdat we ons doel niet meer zagen, wisten we absoluut niet hoe ver het nog was. Eén keer zagen we door een opening van het gebladerte het Castelo dos Mouros en het lag nog een heel eind in de hoogte verwijderd. Wij zagen ook geen collegawandelaars. Af en toe stak ons een auto, een klein busje en één keer een lijnbus voorbij. De moed zonk Sabrina wat in de schoenen. Na 45 minuten stappen zagen we nog twee oudere sympathisanten te voet. We kwamen aan de ingang van het parque da Pena. Een portier vertelde in goed begrijpbaar Engels dat de ingang van het Palacia Nacional de Pena nog één kilometer verder lag. De toegang bedroeg met korting € 7 per persoon. Onmiddellijk werden we uitgenodigd om voor nog eens € 2 gebruik te maken van een treintje. Onze kuitspieren waren nog warm, dus klommen we opnieuw op eigen kracht naar de ingang van het paleis. Het Palácio Nacional de Pena is een toonvoorbeeld van decadentie, kakofonie en hutsepot van verschillende bouwstijlen. De bouwheer was Dom Fernando II van Saksen Coburg-Gotha. In de vele afbeeldingen die in het paleis van hem rondhingen, meenden we trekken van onze prins Filip te herkennen ;-) Het paleis deed me een beetje denken aan Slot Neuschwanstein in Duitsland, dat ook voor een doorgedraaide romantische ziel werd gebouwd. Je mocht er niet fotograferen, ik heb dus geen beelden van de tientallen gevarieerde kamertjes dat het paleis rijk is. Zo is er een Indische kamer, een Arabische kamer, enzovoort, elk met zijn specifieke kenmerken.

Lissabon reisverslag 21

2009-03-31T20:16:37+02:00

De tocht duurde zo'n 40 minuten en pas nu zagen we hoe langgerekt Lissabon met zijn randsteden wel is. Overal wordt er nog flink gebouwd. De graffiti is ook rijkelijk aanwezig langs het hele traject. Sintra is bescherm als wereldpatrimonium door de Unesco. Ik had er daarom grote verwachtingen van, maar als dorp viel het me toch een beetje tegen. De drie gebouwen die we bezochten waren wel de moeite waard. Het station van Sintra ligt zo'n 20 minuten stappen van het centrum. Het was de inleiding van een stevige wandeldag. In Sintra bezochtten we eerst het Paço da Vila. Op de plaats van een Moors kasteel, bouwde koning João I zijn kasteel. In de vier eeuwen werden er steeds iets bijgebouwd. Vandaag vallen de twee schoorstenen het meeste op. Onderaan deze schoorstenen werd wild aan het spit gebraden in de keuken van het paleis. In het paleis kan je de sfeer snuiven hoe de mensen vroeger er moeten geleefd hebben. Vele kamers zijn betegeld met azulejos, die aan het Delfts blauw doen denken.

Lissabon reisverslag 20

2009-03-30T17:26:10+02:00

Donderdag 26 februari 2009

In onze planning stond vandaag een trip naar Sistra geprogrammeerd. Sistra is een stadje, dorpje lijkt me beter geformuleerd, dat 26 km ten westen van Lissabon ligt. In een ver verleden trok de koninklijke familie naar daar omdat het daar wat frisser was dan in het broeierige Lissabon tijdens de zomer. Ik vermoed dat Lissabon inderdaad in de zomer een sauna moet zijn. De lente is een ideaal ogenblik om Lissabon te bezoeken, misschien iets later dan eind februari, omdat de natuur dan nog meer in bloei staat dan nu. De trip naar Sistra gebeurde met de trein, maar deze keer was het station Cais do Sodré‎ onze vertrekhalte.

Lissabon reisverslag 19

2009-03-29T18:58:44+02:00

We keerden op onze stappen terug met een gewone lijnbus. Via de metro en ons trammetje van lijn 68 keerden we terug naar het het Castelo São Jorge. Met een korting mochten we binnen. Het kasteel bestaat vooral uit een rondgang op de muren rondom het kasteel van waaruit je prachtige vergezichten krijgt over Lissabon vanuit alle hoeken. Op een binnenplein zorgde een eenzame gitarist voor mooi snaarklanken over de omgeving.

De avond rondden we af in een plaatselijk restaurant vlakbij ons hotel waar we mixed fish grill bestelden, een keuze waar we voor € 35 geen spijt van hadden, het dessertje was hierbij inbegrepen. Rond 22 u lagen we onder 't kaf.

Lissabon reisverslag 18

2009-03-28T09:27:49+01:00

De toren van Belém is een verdedigingstoren die eigenlijk veel te mooi is voor het doel waarvoor hij werd gebouwd. Samen met het klooster van Jeronimos is het een toonbeeld van de manuelstijl genoemd naar koning Manuel die er de opdracht voor gaf. De toren is zo'n drie verdiepingen hoog. In de aanvangsjaren lag de toren in het midden van de Taag op een rotseiland, maar door de verzanding ligt de torre de Belém nu aan de oever. In de rijkversierde toren is de Moorse invloed goed herkenbaar.

Lissabon reisverslag 17

2009-03-27T07:42:17+01:00

In een plaatselijk park verorberden we ons zoet gebak met een frisdrank uit een nabijgelegen Mc Donnalds. Daarna konden we met onze Lisboa Card gratis een bezoek brengen aan het Mosteiro dos Jerónimos of het klooster van Jeronimos. Het klooster was oorspronkelijk een kapel gebouwd in opdracht van Hendrik de Zeevaarder. De broeders die er gevestigd waren baden voor de zielerust van de scheepvaarders. Met de jaren is het een prachtig bouwwerk geworden dat momenteel helemaal is gerestaureerd.

Lissabon reisverslag 16

2009-03-26T08:18:31+01:00

In Belém bracht een wandeling ons eerst langs het monument Padraodos des Cobrimentos, een gigantisch bouwwerk wat in 1960 werd opgericht ter nagedachtenis aan Hendrik de Zeevaarder. De tocht met de lift naar boven lieten we links liggen en stapten door naar de bakkerij waar we een doosje met zes pasteitjes van Belém kochten, een heel gekende lekkernij waarvan er dagelijks zo'n 10 000 worden gebakken in het topseizoen. Het was er inderdaad aanschijven, maar de file schoof gelukkig snel door.

Lissabon reisverslag 15

2009-03-25T12:11:14+01:00

De trein spoorde onder de prachtige moderne brug van 25 april of de ponte de 25 abril. Dit is de onafhankelijkheidsdatum van Portugal in 1974. De brug was toen al 8 jaar oud en toen genoemd naar de Portugese dictator Pont Salazar. De brug is ongeveer 2 km lang en verbindt Lissabon met het zuiden van Portugal. Het schijnt dat je er boven de Taag een schitterend zicht hebt op Lissabon, maar dat heb ik uit de boekskes.

Lissabon reisverslag 14

2009-03-23T19:51:15+01:00

Rond de middag namen we vanaf het station do Rossio in de binnenstad van Lissabon, de trein naar Belém. Je mag de trein niet echt voorstellen met deze alhier, het zijn eerder veredelde metrostellen, maar een prima vervoermiddel. We vonden niet onmiddellijk het juiste spoor naar Belém en onze uitspraak van deze stad bleek ook helemaal verkeerd te zijn. Gelukkig bracht een vinger op onze kaart redding en werden we geholpen door een vriendelijke oude dame.

Lissabon reisverslag 13

2009-03-22T19:11:46+01:00

Met onze kaart in handen trokken we naar de legendarische tramlijn 28 op het plein van Martim Moniz. We stapten af nabij miradouro (uitzichtpunt) de Santa Luzia. Van hieruit kregen we een mooi panoroma over het oude stadsgedeelte Alfama. Vervolgens trokken we met de tram naar het kerkhof van Lissabon. Kerkhoven hebben me altijd aangetrokken, ik weet ook niet waarom. Ik hoop ooit eens mijn naam te zien staan op een of ander graf in een verre bestemming. Dit kerkhof met de opmerkelijke naam Cemitério dos Prazeres of kerkhof van vermaak, bestaat uit tientallen mooi aangelegde laantjes en evenveel minimausolea of grafhuisjes. Terwijl wij onze doden in de grond begraven, lagen de kisten hier netjes op elkaar gestapeld, soms goed zichtbaar door het vensterglas van de deur van het grafhuisje. Aan de grootte en de pracht waarmee deze dodenhuizen gebouwd werden, kon je de rijkdom van de eigenaars afmeten.

Lissabon reisverslag 12

2009-03-20T11:07:46+01:00

Omdat je zo'n meerdagenkaart enkel in de metrostations kunt kopen, stonden we met lege handen. We besloten dan toch maar de Lisboa Card te kopen in de infodienst van Lissabon. Met een Lisboakaart kan je onbeperkt gebruik maken van het openbaar vervoer en zijn ook verschillende musea gratis of toegankelijk met een korting van 10 tot 55%.

Lissabon reisverslag 11

2009-03-19T08:05:39+01:00

Woensdag 25 februari 2009

Omdat we gelezen hadden dat het interessanter was om een meerdagenticket te kopen voor het openbaar vervoer, dan een Lisboa Card, stonden we om 8u50 reeds in het metrostation van Rossio om zo'n kaart aan te schaffen. Het loket bleek echter gesloten te zijn, hoewel volgens de openeningsuren er iemand aanwezig moest zijn vanaf 8u30. In het metrostation Restaurodes vielen we in herhaling, niemand op post.